X
تبلیغات
شعر و ادبیات - نهانخانه دل

غـَمــش در نهــانخـــانه  دل نشـــیــند         به نازی که لیــلی به مـحمل نشیند

به دنـبال مـَـحمـِـل   چـــنان زار گریم         که از گـریـه ام  ناقـه در گل نشیند

خـَلـَد گر به پــا خــاری آســان  برآید         چه سازم به خاری که در دل نشیند

پی ناقـه اش رفتـــم آهـسـته ، ترسـم         غـُـبــاری به دامــان محمـِـل نشیند

مرنجـان دلم را  که این مرغ وحشی         ز بامی که برخاست،مشـکل نشیند

عجب نیست از گـُل که خندد  بسروی         که در این چـَمن پای در گـِل نشیند

بنـــــازم به بـَـــزم   محـبـّت که آنجــا         گـِدایی به شــــاهی مـُـقابــــل نشیند

طبیـب ، از طلب در دو  گـیتی مـَیاسا         کـسی چون میـــان دو منزل نشیند؟

                                                                                              طبیب اصفهانی

+ نوشته شده توسط محسن در جمعه 1386/09/02 و ساعت 21:38 |